National News

သိပ္ကိုခ်မ္းသာလြန္းတ့ဲ ေတာသူေဌးမႀကီး ေဒၚ၀ိုင္းရဲ႕ စိတ္မေကာင္းစရာ ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္

E23r4t5ryh67jujh

တစ္ျမို႔လံုးမွာအလွဆံုးတုိက္အိမ္ပိုင္ရွင္ သူေဌးမႀကီး ေဒၚ၀ိုင္း ခုေတာ့ ေၾကကြဲစြာနဲ႔ ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္ကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနရတဲ့ ဘ၀…နင္လားဟဲ႔ ေလာကဓံလို႔ပဲေျပာရမယ္။

အဖြားနာမည္က ေဒၚ၀ိုင္း…

ငယ္စဥ္တုန္းကေတာ့ လယ္နဲ႔ယာနဲ႔တင့္ေတာင့္တင့္တယ္ ေနႏိုင္တဲ့သူ ေတာသူေဌးေပါ့ေလ..

လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀ ၀န္းက်င္က သူ႔အိမ္ဟာ ကြၽန္ေတာ့္ နယ္ၿမိဳ႕ေလးရဲ႕ အလွဆံုးနဲ႔ ပထမဆံုးေသာ တိုက္အိမ္ပဲ…

မွန္ေတြတပ္ထားတဲ့ သူ႔အိမ္ျပတင္းေပါက္ေတြကို တစ္ၿမိဳ႕လံုးကလူေတြ အထူးအဆန္းလုပ္ၿပီး သြားၾကည့္ၾကတာကိုကြၽန္ေတာ္မွတ္မိေနေသးတယ္..

ေဒၚဝိုင္းမွာ ေမာင္မိုးနဲ႔ မေအးဆိုတဲ့ သားသမီးႏွစ္ေယာက္႐ွိတယ္..စီးပြားေရးေလးကေျပလည္ေတာ့ သားနဲ႔သမီးကို အရမ္းအလိုလိုက္တာ..

ေယာက်္ားကလည္း လူေအးတစ္ေယာက္ဆိုေတာ့ လယ္ေလးလုပ္လုိက္ တရားေလးထိုင္လိုက္နဲ႔ တစ္ေနကုန္ေတာင္ စကားတစ္လံုးမေျပာတဲ့သူမ်ိဳး…

သားသမီးကို စည္းနဲ႔ကမ္းနဲ႔မခ်စ္တတ္ေတာ့ ႏွစ္ သလိုျဖစ္ၿပီး သူ႔သားနဲ႔သမီး ဆိုးခ်က္ဆိုတာ ကမ္းကုန္တယ္ေျပာရမယ္..

အေမကလဲ အလိုလိုက္ အေဖက လူေအးဆိုေတာ့ ေသာင္းက်န္းခ်င္တိုင္းေသာင္းက်န္းတယ္ဆိုတာေလ..မိဘကို ငယ္ပါနဲ႔ႏႈင္းၿပီးဆဲတယ္ဆိုတာကေတာ့ မနက္တိုင္းၾကားရလို႔ ႐ိုးေနၿပီ..

စိတ္မထင္ရင္ မထင္သလို မေအကို ပါးေလးနားေလး ႐ိုက္တတ္ေသးတယ္..ဒီလိုနဲ႔ တစ္ေန႔ ေဒၚ၀ိုင္းရဲ႕ ခင္ပြန္း ကိုလူေအးႀကီး ဆံုးပါေလေရာ..

ပထမတစ္ႏွစ္ ႏွစ္ႏွစ္ေတာ့ အေျခသိပ္မပ်က္ဘူး..သံုး ေလး ႏွစ္ေလာက္လည္းၾကာေရာ ဟိုလူကလိမ္ဒီလူကလိမ္ ၊ သားက အရက္သမား ၊ သမီးက ဖဲသမားဆိုေတာ့႐ွိတဲ့လယ္ေတြေရာင္းလိုက္ရတယ္…

အဲဒီမွာ မေအႀကီးငုတ္တုတ္႐ွိရက္သားကို သားနဲ့သမီးက အေမြေတာင္းေတာ့တာပဲ..႐ွိတဲ့တိုက္အိမ္ကိုမ်က္ေစာင္းထိုးၾကၿပီေလ..

အ့ဲေတာ့ရပ္ကြက္က ရပ္မိရပ္ဖေတြ တားေနတဲ့ၾကားက ေဒၚ၀ိုင္းႀကီးတစ္ေယာက္ အိမ္နဲ႔ျခံကိုေရာင္းၿပီး သားနဲ႔သမီးကို အေမြခြဲေပးလိုက္တယ္..

ပထမေတာ့ သား႐ွိတဲ့ၿမိဳ႕ သမီး႐ွိတဲ့ၿမိဳ႕ေတြမွာ တစ္လွည့္စီ လိုက္ေနေသးတယ္..

သားအလိမၼာတံုးေလးက မူးလာတိုင္း အေမအိုႀကီးကို လက္သီးစာ ေျခေထာက္စာေလး ေကြၽးေနေလေတာ့ ဒဏ္မခံႏိုင္ဘူးဆိုၿပီး သမီး႐ွိတဲ့ၿမိဳ႕ကိုတစ္လွည့္သြားေနတာေပါ့.

သူ့သမီးအလိမၼာေလးကလည္း ညညဖဲ၀ိုင္းမွာ ဒီအဖြားႀကီးကဘုရားအက်ယ္ႀကီး႐ွိခိုးလို႔ နားညည္းတယ္ဆိုၿပီးဖဲ၀ိုင္း႐ွိတဲ့ညတိုင္း အေမအိုႀကီးကို အိမ္အျပင္ျခံေထာင့္က ကုကၠိဳပင္ေအာက္မွာ ဖ်ာခင္းၿပီး အိပ္ခိုင္းတယ္..

ေဆာင္းတြင္းဆိုေတာ့ ေဒၚ၀ိုင္းတစ္ေယာက္ ၁ ပတ္ေလာက္နဲ႔ ေအာက္ပိုင္းခ်ိၿပီး လမ္းမေလ်ာက္ႏိုင္ေတာ့ဘူး.။

ဒါက ေဒၚ၀ိုင္းဆိုတဲ့ အဖြားျကီး ရဲ႕ ကိုယ္ေရး အက်ဥ္းဆိုပါေတာ့….

ကြၽန္မတို႔သူ ႔ကိုျပန္ေတြ႔တဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႔မ်က္လံုး ႏွစ္ဖက္လံုးကြယ္ေနၿပီ..သားနဲ႔သမီး႐ွိတဲ့ ၿမိဳ႕ကေန သူ႔ဇာတိကြၽန္ေတာ္တို႔ၿမိဳ႕ေလးဆီျပန္လာၿပီး …

တုတ္ေကာက္တစ္ေခ်ာင္းအားျပဳလို႔ ႂကြပ္ႂကြပ္အိပ္အနက္ေရာင္အထုပ္ေလးတစ္ထုပ္ကို ခါးမွာခ်ည္ၿပီး ဟိုလူ႔အိမ္ကထမင္းေတာင္း ဒီလူ႔အိမ္ကဟင္းေလးေတာင္နဲ႔ ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္ကို ဆင္းရဲႀကီးစြာျဖတ္သန္းေနရတယ္..

တစ္ေန႔ေတာ့ လမ္းေဘးမွာလဲေနတဲ့ ေဒၚ၀ိုင္းကို ဘိုးဘြားရိပ္သာပို႔ဖို႔ရပ္ကြက္ကလူေတြက ကြၽန္မကို တာ၀န္ေပးတယ္..

မ်က္စိကမျမင္ ေျခေထာက္ကမသန္ အိုမင္းမစြမ္းျဖစ္ေန႐ွာတဲ့သူ႔အတြက္ အဆင္ေျပမယ့္ဘိုးဘြားရိပ္သာေလးတစ္ခုကို ႐ွာၿပီးကြၽန္မတို႔ကိုယ္တိုင္ လိုက္ပုိ႔ေပးခဲ့ပါတယ္..

ဘိုးဘြားရိပ္သာကိုေရာက္ေတာ့ နာယကဆရာေတာ္ဆီမွာခြင့္ပန္ၿပီး ေဒၚ၀ိုင္းကို အဖြားေဆာင္မွာေနရာေပးတယ္..

သူ႔ ခါးမွာ ႀကိဳးနဲ႔ က်စ္ေနေအာင္ အျမဲခ်ည္ထားတဲ့ ႂကြပ္ႂကြပ္အိပ္အနက္ေရာင္ေလးကို ကြၽန္ေတာ္ကယူၿပီးသူအိပ္ရမယ့္ ကုတင္ေျခရင္းက ေသတၱာေလးထဲ ေျပာင္းထည့္ေပးတာေပါ့..

ႂကြပ္ႂကြပ္အိပ္ေလးထဲမွာ …ေယာဂီထမီ အေဟာင္းတစ္ထည္ ညစ္ႏြမ္းႏြမ္း သဘက္တစ္ထည္အဖာရာ ဗလပြနဲ႔ အေႏြးထည္တစ္ထည္ပန္းကန္ျပားတစ္ခ်ပ္

တစ္စံုတစ္ရာကို လိပ္ထားတဲ့ လက္ကိုင္ပု၀ါေလးတစ္ခု..စုစုေပါင္းပစၥည္း ငါးမ်ိဳး ထြက္လာတယ္..

လက္ကိုင္ပု၀ါေလးထဲမွာ ဘာမ်ားပါလို႔ ဒီေလာက္တ႐ိုတေသ သိမ္းထားတာပါလိမ့္ဆိုၿပီးကြၽန္ေတာ္ေျဖၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ….ဟာ…..

သူ႔အေပၚ ဘ၀တစ္သက္တာလံုး ႏွိပ္စက္ခဲ့တဲ့ သူ႔ဘ၀ကို သူေတာင္းစား သာသာျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခဲ့တဲ့ သူ႔ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္ကို အားကိုးရာမဲ့ေအာင္လုပ္ခဲ့တဲ့ သူ႔ သားနဲ႔ သမီးရဲ႕ ဓာတ္ပံုေလးထြက္လာခဲ့ပါတယ္..

ကြၽန္မေလ ရင္စို႔သြားလိုက္တာ ဆိုတာ..မိဘ ေမတၱာ ..မိဘေမတၱာ..စာဖြဲ႔စရာ စကားလံုးမ႐ွိဘူးဆိုတာ သိပ္မွန္တာပဲ..ကြၽန္မေတြးတယ္ …

သူကမ်က္မျမင္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနၿပီေလ..ဒီဓာတ္ပံုကုိ သူသိမ္းထားေတာ့ေရာ ျမင္ရပါ့မလား..ျမင္ႏိုင္လိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္..ေနာ္..

ဒီဓာတ္ပံုကို အဖြားအိုဟာမိခင္ေမတၱာအလင္းနဲ႔ ၾကည့္ၿပီး ခံစားျမင္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္….

ပစၥည္းေလးေတြကို ေသတၱာထဲ စီစီရီရီထည့္ၿပီးကြၽန္မတို႔ျပန္မလို႔ သူ႔ကုိႏႈတ္ဆက္လိုက္တယ္….

“အဖြား သမီးတုိ႔ ျပန္ေတာ့ေနာ္…”

“ေအး..ေအး..ျပန္ေတာ့ ျပန္ေတာ့…”

ကြၽန္မလွည့္ထြက္လာတဲ့အခါ အဖြား၀ိုင္းကကြၽန္ေတာ့္ကို လွမ္းေခၚတယ္..

“သမီးေလးေရ…အဖြားသားနနဲ႔သမီး ကိုမိုးနဲ႔ မေအး က အဖြားကိုလာ႐ွာရင္အဖြားဒီေရာက္ေနတယ္လို႔ လမ္းၫႊန္လိုက္ပါအံုးေနာ္..”

ဘာအေျဖမွ ျပန္မေပးဘဲ ကြၽန္မ စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔ ဆက္ေလ်ာက္လာခဲ့တယ္..

တစ္ေန႔ၿပီး တစ္ေန႔……..

ဘိုးဘြားရိပ္သာတစ္ခုရဲ႕ ကုတင္ေပၚမွာ ပ်င္းရိၿငီးေငြ႔စြာနဲ႔ ထိုင္လိုက္ အိပ္လိုက္ လုပ္ေနရင္း ….

ဘယ္ေတာ့မွ လာေတြ႔မွာမဟုတ္တဲ့ သားနဲ႔သမီးကို ေမ်ွာ္လင့္ျခင္းႀကီးစြာ ေစာင့္ေနရင္း …

လက္ကိုင္ပု၀ါေလးထဲက သားနဲ႔သမီးဓာတ္ပံုကိုကန္းေနတဲ့ မ်က္လံုးေတြနဲ႔ အလြမ္းေျပၾကည့္ရင္း..အဖြားအိုတစ္ေယာက္ဟာ …ဘ၀ေန၀င္ခ်ိန္ကုိ ေစာင့္ေမ်ွာ္ျဖတ္သန္းေနေလေတာ့တယ္…..

Facebook Comments

2K Shares

Comments are Closed

Powered by M.N.T